نیرا
پروژه «نیرا» در حالی به تیم طراحی سپرده شد که عملیات اجرای جدارهها و دیوارچینی آن آغاز شده بود. طراحی اولیه، فرمی بسته و درونگرا با حداقل ارتباط بصری با محیط پیرامون را رقم زده بود؛ حجمی صلب و کمشفاف که در نگاه نخست، باکسی کاملاً بسته را در ذهن مخاطب تداعی میکرد.
این زبان معماری، ریشه در دغدغههای کارفرما نسبت به مسائل امنیتی و دید همسایهها داشت؛ موضوعی که باعث شد پروژه به شکلی درونگرا شکل بگیرد. با وجود چنین محدودیتهایی، راهکار طراحی بر شکلگیری یک حیاط مرکزی در هسته اصلی پروژه متمرکز شد؛ فضایی که نهتنها پاسخگوی نیازهای عملکردی بود، بلکه در عین حفظ حریم، کیفیتی متفاوت به تجربه فضایی بنا بخشید.
در امتداد این نگاه، جدارههایی با سطوح «دید» و «ندید» در تراسها تعریف شدند که توسط خطوطی نرم و هدفمند محصور شدهاند؛ خطوطی که ضمن تأمین امنیت و حفظ حریم خصوصی، به ایجاد افکتهای بصری در فضای داخلی نیز کمک کردهاند.
نور به عنوان عنصر کلیدی پروژه، با ظرافت در فضاهای داخلی جاری شده است؛ از نورگیرهای عریض و بازشوهای منتهی به حیاط مرکزی تا سایهروشنهای متنوع در تراسها، که در ترکیب با سبزینگی در مقیاسهای مختلف، کیفیتی زنده و پویا به فضا بخشیدهاند.
هماهنگی مصالح و رنگ در تمام نقاط پروژه با دقت در نظر گرفته شده تا لکههای متریال و رنگ، در قالب یک روایت منسجم، در جایجای بنا دیده شوند.
⸻
کارفرما: آقای پورعبدالله
موقعیت: مازندران، بابل
مساحت سایت: ۶۰۵ متر مربع
زیربنا: ۱۴۷۲ متر مربع
معمار: آرش خطیر
سرپرستان طراحی: موژان بهرو، یاسمن تقینیا
تیم طراحی: مهران مکارمی، هدی شیخالاسلامی، پرهام کلانی
مجری: عظیم آقاجانی
عکاسی: نیاز معتمدی
سال ساخت: ۱۴۰۲
نیرا
Nira
پروژه «نیرا» در حالی به تیم طراحی سپرده شد که عملیات اجرای جدارهها و دیوارچینی آن آغاز شده بود. طراحی اولیه، فرمی بسته و درونگرا با حداقل ارتباط بصری با محیط پیرامون را رقم زده بود؛ حجمی صلب و کمشفاف که در نگاه نخست، باکسی کاملاً بسته را در ذهن مخاطب تداعی میکرد.
این زبان معماری، ریشه در دغدغههای کارفرما نسبت به مسائل امنیتی و دید همسایهها داشت؛ موضوعی که باعث شد پروژه به شکلی درونگرا شکل بگیرد. با وجود چنین محدودیتهایی، راهکار طراحی بر شکلگیری یک حیاط مرکزی در هسته اصلی پروژه متمرکز شد؛ فضایی که نهتنها پاسخگوی نیازهای عملکردی بود، بلکه در عین حفظ حریم، کیفیتی متفاوت به تجربه فضایی بنا بخشید.
در امتداد این نگاه، جدارههایی با سطوح «دید» و «ندید» در تراسها تعریف شدند که توسط خطوطی نرم و هدفمند محصور شدهاند؛ خطوطی که ضمن تأمین امنیت و حفظ حریم خصوصی، به ایجاد افکتهای بصری در فضای داخلی نیز کمک کردهاند.
نور به عنوان عنصر کلیدی پروژه، با ظرافت در فضاهای داخلی جاری شده است؛ از نورگیرهای عریض و بازشوهای منتهی به حیاط مرکزی تا سایهروشنهای متنوع در تراسها، که در ترکیب با سبزینگی در مقیاسهای مختلف، کیفیتی زنده و پویا به فضا بخشیدهاند.
هماهنگی مصالح و رنگ در تمام نقاط پروژه با دقت در نظر گرفته شده تا لکههای متریال و رنگ، در قالب یک روایت منسجم، در جایجای بنا دیده شوند.
⸻
کارفرما: آقای پورعبدالله
موقعیت: مازندران، بابل
مساحت سایت: ۶۰۵ متر مربع
زیربنا: ۱۴۷۲ متر مربع
معمار: آرش خطیر
سرپرستان طراحی: موژان بهرو، یاسمن تقینیا
تیم طراحی: مهران مکارمی، هدی شیخالاسلامی، پرهام کلانی
مجری: عظیم آقاجانی
عکاسی: نیاز معتمدی
سال ساخت: ۱۴۰۲
